๏๛`อัลบัส`๛๏

     

           

                          เพลงนี้เรามอบให้กับทุกคนที่เข้ามาดู(ซึ่งมีอยู่น้อยนิด)  ชื่ออเพลง  กว่าจะรัก

          

                     แต่ก่อนนั้นฉันยังแปลกใจ ที่เห็นใครรำลาจากกันด้วยการร้องไห้ 

 

              แต่บัดนี้ เมื่อเราต้องไป ก็ถึงวันที่ฉันเข้าใจว่าเพราะอะไร

 

              เมื่อเราต้องไป พบเพื่อนใหม่ซึ่งอาจไม่มีใครเข้าใจเราเหมือนเพื่อนคนเดิม 

 

                       ++กว่าจะรัก เท่าวันนี้ กว่าจะมีคนมาเข้าใจต้องใช้เวลา ใช่เพียงมองตากันเข้าใจ

                   

                     อยากจะคิด เป็นแค่ฝัน แต่ความจิงนั้นเรายังอยู่เคียงข้างกัน ดั่งวันวาน

 

         เดี๋ยวค่อยอัพต่อนะ มีธุระ

      

 

              ก็ม่ายเมรายมากอ่าน่ะก็แค่จะแนะนำเพื่อนแต่ละคนของเราทีละคนน่ะแบบว่าเก็บไว้อ่านตอนจากกันแว้ว

        คนแรกก็ไอซ์... ไอซ์เป็นเพื่อนที่อยู่กะเรามานานเกือบร้อยปี(ล้อเล่น) ไอซ์เป็นเพื่อนคนแรกที่เราจำเบอร์โทรสับได้ตลอดตั้งแต่รู้จักกัน  เป็นเพื่อนที่ให้ของขวัญกับเราคนแรกตั้งแต่เริ่มมีห้องคิงส์  เป็นเพื่อนที่เราไปเที่ยวด้วยครั้งแรก และคอยช่วยเหลือดูแลเราตลอด ถึงตอนนี้จะไม่อยู่กะเราแล้ว(หมายถึงว่าอยู่คนละห้องกันแต่เราก็ยังhappyกันเหมือนเดิมเจอกันทุกวันเลย ไอซ์เป็นคนสงขลาบ้านเกิดเดียวกับเราด้วยแล้วไอซ์ก็ใส่แว่นตลอดเลยก็เลยได้ฉายาน้องแว่น แต่หลังๆเริ่มเพี้ยนเป็นแว้นส์ซะแล้ว

        ต่อมาก็บิว คนนี้อยู่ห้องเดียวกะเราคุยกันถูกคอดี นานทีมีหนจะทะเลาะกัน นิสัยห้าวๆ กินเก่ง หมัดหนักยังกะรดสิบล้อ(ล้อเล่นอีกครั้ง) บิวดูจะมีเหดผลที่สุดในกลุ่ม "เบบิเชปุตะกิ" (เป็นชื่อกลุ่มที่ได้จากชื่อของแต่ละคนในกลุ่ม เฉพาะใน6/3) นิสัยดีมากกกกกกกก เล่นกีลาเก่ง เป็นแชมป์เป่ากบประจำปี เล่นซุปเปอร์ชาร์จชนะเราทุทีเลย(แค้นนะขอรับคุคุคุ)

        อีกคนนึงที่ขาดไม่ได้เลยคือIปุ๊ก คนนี้ทะเลาะกับเราตลอด แต่ก็ไม่เคยทะเลาะกันเกิน5ช.ม. โกรดกันไม่ค่อยลง เรา2คนมักจะทะเลาะด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่ก็คืนดีกันได้แถมสนิทกันซะด้วย Iปุ๊กมันชอบไอมาร์คอาการหนักเลย พอๆกับที่เราชอบช็อคโกแลตแบบโอเว่อร์สุดๆ แต่ก็จ๋อยตลอดเพราะโดนบุ๊คแสนสวยคาบไปกินซะงั้น น่าสงสารเจงๆ

        คราวนี้ก็เกรท (หรือที่ใครเรียกเจ๊ปุ๊มปุ้ยแต่เราเรียกเดอสลีย์)  เป็นคนตลกจนเกินเหตุ บางทีก็หัวเราะได้แม้แต่ลมพัด มีความสามาดด้านกานวิ่งเป็นเลิด อย่างน้อยก็เร็วกว่าหอยทาก (ขอโทดคับจะไม่ล้อแว้ว) เราก็ไปเที่ยวกับเกรทบ่อย ชอบไปปรากดตัวกันแถวๆคาร์ฟู เกรทเป็นเพื่อนคนแรกที่เราไปถ่ายรูปซะด้วย งุงิ ปลื้มจังเยย

        คนต่อไปเอาเป็นเบสล่ะกัน(ฉายาผีสาวแห่งบ้านฮินาตะ หรือแคร็บเพื่อนสนิทของเดรโก) อันดับแรกขอแฉก่อนนะ แบบว่าเอาสั้นๆเลยน่ะ ไอเบสมันชอบ...คนที่สนิทกับไอซ์มากๆเลย บางทีก็ลากเราผ่านห้องนั้นไปๆมาๆ(จนน่ารำคาน) เปนคนโรคจิดหน่อยๆ เราก็เลยจัดให้มันอยู่พวกเดียวกับตุลา แหะๆ เรียนเก่งมาก ได้โควตาด้วย(เทพจัง)ก็แค่นี้แหละ

        ต่อไปคงจะเป็นเช่น่ะ(ปอร์เช่) คนนี้บอกได้คำเดียวว่าคุนนู๋มั่กมากเลย  ชอบวีนใส่คนโน้นคนนี้ แต่ก็เป็นคนรักเพื่อน ใจร้อนมาก ตั้งแต่คบกัน จนถึงตอนนี้ก็ทำให้เรารู้ว่า ถ้ายังอยากมีชีวิตรอดเพื่อเล่นกับแมวต่อไป อย่าไปยั่วโมโหเช่เด็ดขาด  ไม่งั้นเราอาจไม่มีแม้กระทั่ง เวลาซักวิให้หายใจ เท่าที่รู้จักกันเช่ก็ดูจะคลั่งน๊อตจนดูเกินเหตุ แต่ก็น่าเอาอย่างตรงที่ไม่ละเลยเรื่องการเรียน งุงิ

        คราวนี้ก็ถึงคราวเคราะห์ของน้องสปาร์เก็ตตี้ซอสไก่ (แบบว่าเป็นอาหารโปรดของเจ้าตัวเค้า ชื่อจิงๆก็กิ๊ฟไง) กิ๊ฟเนี่ย ชอบเรื่องชีวะมาก เป็นคนที่อยู่ในอันดับท็อปเท็นด้านความขยันเลยนะ อ่านหนังสือเก่งมาก แถมใส่แว่นด้วย แต่พอถอดแว่นออก ตางี้ดำยังกะแพนด้าเลย  กิ๊ฟมือหนักพอๆกับบิวเลย ตีเจ็บชนิดที่ว่าฆ่าก็อปลินเป็นฝูงได้ในฝ่ามือเดียว ถึงจะดูเว่อร์แต่มันก็เว่อร์จิงๆนั่นแหละ แหะๆ

        ถัดมาเป็นคนที่เราภูมิใจเสนอสุดๆ ก็เบนซ์(หรือปี๊)ไง มันก็หน้าตาใช้ได้แต่ตาตี่ก็เลยเรียกว่าปี๊ แต่มันไม่ค่อยพอจัยเท่าไหร่ ฉายาจิงๆก็เคโรโระ เพราะมันเป็นตัวป่วนของกลุ่ม และมักจะโดนเพื่อนๆรุมสกรรมบ่อย(ก็ชะตาเดียวกับเคโรโระเลย  ดูมันจะคลั่งดราก้อนบอลมากพอๆกับที่เคโรโระบ้ากันพราเลยอ่ะ  ไอเบนซ์เนี่ยคะแนนชิ้นงานมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่(ซึ่งก็คล้ายๆกับเรา แบบว่าไม่ค่อยรับผิดชอบ เหอะๆ)

        ต่อไปเอาเป็นเขมนะ คนนี้ลักษณะพิเศษก็มีผิวสี(ไม่)ขาว ตลกแบบว่าขำก๊ากกกก เลย  มันมีมุกเยอะจนไม่รู้เอาตังค์ที่ไหนซื้อ ชอบไปเข้ากลุ่มกับไอตุลา ปัดยา อะไรพวกเนี่ย เราแค้นมันนิดๆเพราะเราขอให้มันเขียน เฟรนชิพให้แต่มันไม่ยอมเพราะมันชอบเขียนเล่มที่เป็นหน้าสีขาวโล่งๆ แหมเรื่องมากจิงๆ เราก็เลยต้องง้อมันนิดหน่อย     

        คราวนี้เอาแบบ2คนเลยนะ ก็ตุลากับปัดยาไง 2คนนี้ชอบพูดเรื่องที่ไม่พึงประสงค์จะฟังลามกอย่างแรงเลยอ่า แต่ก็ตลกดี

                                     และแล้วก็ถึงคิวแฉเพื่อนปีที่แล้วที่ยังคงติดหนึบซี้ปึ๊กกันเหมือนเดิมซักที

            แต่เอาไว้คราวหน้านะ เราม่ายว่าง

 

 

        กลุ่มเราจะมีฉายาของตัวเอง2แบบ คือฉายาจากแฮร์รี่ กะฉายาจากเคโรโระ เราได้ฉายาจากแฮร์รี่ว่า สเนปกับอัลบัส  ส่วนจากเคโรโระก็คือ คุรุรุ รหัสปะจำตัวก็966(คำพูดติดตัวก็คุรุๆ) ของไอซ์ก็จินนี่ (คนที่ไม่ได้อยู่ใน6/3จะไม่มีฉายาของเคโรโระ) บิวก็โชแชงกับโดโรโระ(คำพูดติดตัวโดโระๆ) ปุ๊กเป็นเมอเทิลจอมครำครวญกับกิโรโระ(คำพูดติดตัวกิโรโระๆรหัสปะจำตัวคือG-66แต่เราชอบรหัสนี้มากเลยเอามาใช้บ่อยๆ)

 

       

 

               เราขอโพสแค่นี้ก่อนแล้วจะทยอยโพสเรื่อยๆนะม่ายต้องน้อยจายยยยยย

 

                          

                     ตอนนี้เราเป็นแค่เด็กป.6 แต่ก่อนเราก็เป็นแค่เด็กทารก...   ตั้งแต่ที่เริ่มโตมา  เราก็ได้สัมผัสกับคำว่าเพื่อน  ที่ดูจะเป็นอะไรซักอย่างที่เราขาดไม่ได้  บางทีเรามีเรื่องทุกข์ใจก็โทรไปหาความรู้สึกเวลาไอ้

 

พวกนั้นมันรับสายเป็นอะไรที่บอกไม่ถูก  แค่เราโทรไปแล้วร้องให้ก็จะรู้ว่าเราเศร้า และไม่เซ้าวี้อะไร มันไม่ได้วางสายใส่ ไม่ได้ด่า แต่ก็ยังยืนถือสายฟังคนไม่เอาไหนอย่างเราร้อง เเละหลังจากนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก  เหมือนกับที่

 

เคยมีคนบอกเราว่า เพื่อนคือคนที่เรานั่งด้วยเงียบๆ โดยไม่พูดอะไรกันซักคำ แต่เราก็ไม่อึดอัดใจ แล้วพอเดินจากกัน ก็รู้สึกเหมือนกับระบายไปแล้วเป็นพันประโยค

 

                      ปีที่แล้ว...5/3 ปีที่มีแต่ไอ้พวกหัวกะทิแต่สติเฟื่องมาเรียนอยู่ในห้องเดียวกัน...  เราได้ทำอะไรๆกับพวกนั้นตั้งเยอะแยะ(อย่าคิดลึกคับพี่น้องคับ)  ได้เล่นด้วยกัน อ่านหนังสือ(การ์ตูน)ด้วยกัน  ได้ไป

 

เที่ยวด้วยกันด้วย  ทุกคนนัยห้องนี้ก็เป้นคนดีอ่าน่ะ(แต่ดูจะไม่เจริญเท่าที่ควร)หุหุ  ทุกคนทำให้เรารู้ว่าห้องเรียนไม่ใช่แค่ที่ๆไปเพื่อจะนั่งฟังRจานหน้าเหี่ยวๆสาธยายโน่นนี่อย่างเดียว แต่ยังมือเพื่อนๆที่สอนให้เราโรคจิต(จน

 

เกือบจะไม่)นิดหน่อย  สอนให้เราทำอะไรหนุกๆ  ทำหั้ยเรารู้ว่า ทุกครั้งที่ทำการบ้านไม่ได้ ยังมีเพื่อนดีๆทำมาแบบสำเร็จรูปให้ลอกเสมอ  เราได้รู้จักกับเรื่องราวระหว่างคุณชายชานมกับคุณนายโกโก้ที่ดูจะเหมาะกันเหลือ

 

เกิน ได้รู้จักเจ๊ปุ้มปุ๊ย(หรือถังแก๊ส)ที่น่ารัก และทุกครั้งที่เจ๊แกวิ่งด้วยความเร็วเหนือแสงประมาณว่าผีเสื้อยังบินแซงได้ ก็จะมีเสียง(อันไม่พึงปะสงจะ)ชมเชยตามมาว่า เฮ้ยเจ๊วิ่งดีๆดิระวังถังแก๊สรั่ว555+  และนอกจากนี้ก็ยังมี

 

อีกสารพัดฉายาทั้งปาจวด ปาร้า(ตูเอง) ปาชโด ปลิ้นน้อยห้อยนางรม พอลล่าหน้าปาจวด(หรือปาดุก) โอ่งดำ นีออน ป้าหมอน แพตตี้(ซึ่งจะมาพร้อมท่าปะจำคือท่าดึงหมอ...ทะลึ่งมั่กมาก) มีหารขี้โม้ มีตุลา(ไอจิตประจำ

 

ห้อง) ผู้ชายในห้อง5/3ส่วนใหญ่ก็ดูๆจะบ้าเกมและโรคจิตพอๆกัน

                         

                       ปีนี้6/3..ไม่มีห้องคิงส์แล้ว  ทุกคนไปแล้ว(ไม่ใช่ไปตายนะ)  เราไม่ได้อยู้ห้องเดียวกันแล้ว แต่ปีนี้ก็หนุกดี ถึงทุกคนจะดูแอบจิตนิดๆแต่ก็ฮาดี  ไอตุลาก็ติดมาอยู่ห้องเดียวกับเราแล้วนรกก็บันชาให้มา

 

พบกับปรัชยาเด็กชายผู้ไร้เดียงสาด้านความคิดเพราะชีวิตเกิดมาเพื่อพูดเรื่องxxx ตุลากับปัดยาเลยกลายเป็นคู่หูxx ไปโดยปริยาย.. แล้วก็ยังมีบิวที่ชอบจามเสียงดัง ทาวาดเช้ย..อยู่เรื่อยๆ(งุงิชื่อพ่อมัน ไอเบสชอบล้อเลียน

 

แล้วก็ทำเสียงจามนั่นแหละ)  มีปุ๊กที่ชอบมาร์คไม่ยอมเปี่ยนแปง และที่สำคัยก็มีไอเช่(หัวโจกปะจำห้องที่บ้าน๊อตเอามากถึงขนาดเอามีดกรีดแขนจนเป็นแผลเป็นว่า Not ถ้าไม่เชื่อก็ปายดูหลักฐานได ห้อง6/3ของเราออก

 

จะเถื่อนและมีเรื่องบ่อยมาก(จนกลายเป็นกิจวัตรปะจำวัน)  ตอนนี้เราสอบเข้าม.1ได้แล้ว(EP) เรามีความสุขมาก เพื่อนๆอีกหลายคนก็เหมือนกัน ร.ร. นี้ให้ความสุขกับเรา ให้ความทรงจำดีๆมากจิงๆ...

 

                        หวังว่าทุกคนคงจะไม่ลืมไอเหี้ยคนนี้นะ..